Top Teaser Lite - Inspiratie - 25 - SS23 - Nachtangst bij kinderen

Nachtangst bij kinderen

Dat het ene kindje gevoeliger is dan de ander, is natuurlijk niets nieuws. Kindjes met allergieën, reflux, moeilijke slapers, heftige reacties op doorkomende tanden, sprongetjes-leed waar je niet omheen kan, oorontstekingen en om de haverklap verkouden; kortom een hele waslijst voor jonge kindjes. Maar waar veel ouders in de eerste levensjaren van hun kindje nog niet van gehoord hebben is ‘nachtangst’. Ken jij het al?

Google knows best

Nachtangst, ook wel bekend als night terrors. Veel ouders hebben er nog nooit van gehoord. Je kindje valt zonder moeite zelfstandig en vredig in slaap, maar na een paar uur begint hij keihard te huilen vanuit z’n bedje. Nachtmerries, zou je denken. Dat is normaal bij deze leeftijd, want dan verwerken ze alles wat ze op de dag meegemaakt hebben.

Daily smiles, night terrors

Maar als je je kindje dan probeert te troosten en te kalmeren, lijkt het niets te helpen. Eigenlijk wordt hij alleen nog maar agressiever en begint nog harder te gillen, bij alles wat je probeert. Bij je in bed leggen of knuffelen, het lijkt alsof hij steeds bozer wordt en letterlijk met je aan het vechten is. Sommige kindjes gaan zelfs schoppen en slaan, als ouder snap je daar helemaal niets van! Dit zijn toch geen nachtmerries meer?

Als het dan opeens ophoudt en je kindje valt vrij abrupt weer in slaap, heb je waarschijnlijk je antwoord. Dit zijn geen nachtmerries, dit is nachtangst.

Google knows best

Pavor Nocturnus

‘Pavor’ betekent angst en ‘nocturnus’ betekent nacht, in het Engels ook wel “night terror" genoemd. De precieze oorzaak van nachtangst is niet bekend, maar er wordt gezegd dat waarschijnlijk één deel van de hersenen wakker is, terwijl het andere deel nog slaapt. Het hersendeel dat wakker is, stuurt de bewegingen en taal aan, waardoor kindjes wel kunnen roepen, gillen en/of bewegen zonder ‘echt’ wakker te zijn. Het slapende deel is het deel waarmee kindjes horen, voelen en dingen opslaan. Daarom zullen ze je in de meeste gevallen niet opmerken en zich zelfs de hele nachtangst niet kunnen herinneren.

Een nachtangst ontstaat eigenlijk altijd in het eerste deel van de nacht, tijdens de diepe non-REM slaap en komt vaak rond hetzelfde tijdstip voor. Je kindje ligt rustig te slapen en wordt dan plotseling helemaal overstuur wakker. Vaak zijn de ogen open, gilt of huilt je kindje en kijkt je kindje erg angstig. De nachtangst kan van een paar minuten tot soms een uur duren, maar vaak valt je kindje daarna plotseling met veel gegaap zelf weer in slaap. Wat vooral herkenbaar is voor een nachtangst, is dat je kindje niet reageert op jouw aanrakingen of de dingen die jij zegt. Het lijkt of je kindje recht door je heen kijkt, het reageert niet op jouw troostende woorden en kan zelfs agressief worden bij een aanraking. Eigenlijk maak je het daarmee dus alleen maar erger, hoe onwijs tegenstrijdig dat ook voelt als ouder zijnde.

Wat kan je als ouder doen bij de nachtangsten van je kind?

Eigenlijk komt het erop neer dat je als ouder weinig kunt doen, als je kindje last heeft van nachtangst. Veel dingen werken averechts en daardoor duurt het soms uren voor je uiteindelijk weer in bed ligt. Mogelijk kan dit wel werken:

Voortijdig wakker maken

Als de nachtangsten elke avond rond hetzelfde tijdstip plaatsvinden, kan het helpen om je kind een kwartiertje tot half uur voor die tijd wakker te maken. Zo kan een kind weer opnieuw beginnen aan een slaapcyclus, waardoor de overgang naar de diepe slaap meestal zonder problemen verloopt. Oudere kinderen zou je even kunnen laten plassen of een slokje water laten drinken, kleinere kindjes kan je een klein beetje melk in een flesje geven. Vaak worden ze dan een klein beetje wakker, om vervolgens weer opnieuw in slaap te vallen en de hele nacht door te slapen.

Bij je kindje blijven

Mocht je kindje daarna toch last hebben van nachtangst is het enige advies: blijf bij je kindje. Ga bijvoorbeeld op een kussentje voor het bedje zitten. Probeer je kindje niet aan te raken of uit bed te tillen, ook al lijkt het soms of ze met hun uitgestrekte armpjes écht wat van jou willen. Maar niets blijkt minder waar, met als gevolg een nóg bozer kind op je arm en volledig overstuur. Zorg dus dat je in stilte in de kamer aanwezig bent en je kindje in de gaten kan houden, zodat het zichzelf niet kan bezeren. Helemaal als je kindje al wat ouder is en zelfstandig uit bed kan, is het belangrijk om te zorgen voor veiligheid, denk aan deuren op slot doen, traphekjes sluiten en geen zware of scherpe voorwerpen binnen handbereik. Wacht vervolgens – hoe moeilijk ook – tot de nachtangst over is en je kindje vanzelf weer in slaap valt.

Gaat nachtangst ooit nog over?

Er gaan verhalen rond dat je de cyclus van nachtangst zou kunnen doorbreken door je kindje zo’n 10 avonden achter elkaar voortijdig wakker te maken. Maar dit geeft niet bij iedereen het gewenste effect. Ook lijken er verbanden te zijn met (te veel) prikkels op de dag of te weinig slaap bij je kindje. Men zegt dat nachtangst vanzelf weer kan verdwijnen, wanneer de hersenen verder rijpen en er een goed slaappatroon wordt ontwikkeld. Hoe moeilijk het ook is; wacht rustig af en probeer je kindje zo goed mogelijk hierin te ondersteunen, meer kun je als ouder helaas niet doen!

Meer inspiratie?

Nooit meer iets missen?

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief.

Categorieën

Mijn account
Help